Typ charakteru Myśliciela – analiza psychiki

Opublikowane przez admin w dniu

typ charakteru myśliciela

Typ charakteru myśliciela jest najbardziej introwertycznym typem charakteru w całym enneagramie.

Lubi przebywać w samotności, bo stan ten kojarzy mu się z wolnością i niezależnością od innych ludzi. Myśliciel nie lubi przebywać wśród ludzi. ale nie z powodu braku wrażliwości czy empatii, jest wprost przeciwnie. Potrafi odczuwać głęboko i intensywnie zwykle tłumi jednak te emocje, zamiast je odczuwać.

Archetyp charakteru myśliciela wprost uwielbia uczyć się czegoś nowego i bez względu na posiadaną już wiedzę, zawsze chce wiedzieć jeszcze więcej. Posiadanie wiedzy i przetwarzanie jej na różne sposoby, sprawia myślicielom dużą radość i zwiększa ich poczucie własnej wartości.

Jednym z największych pragnień ludzi o tym typie charakteru jest to, by móc w spokoju zwiększać swój zasób wiedzy i wykorzystywać ją do udoskonalania tego co zostało już odkryte lub do odkrywania nowych rzeczy. Na dodatek archetyp charakteru myśliciela nie robi tego wcale dla rezultatów. Robi to po prostu dlatego że lubi intensywnie myśleć i korzystać z potencjału swojego umysłu.

W jaki sposób kształtuje się typ charakteru myśliciela?

W swoim dzieciństwie typ charakteru myśliciela dorastał najczęściej w środowisku, które okazywało mu zbyt wiele emocji. Przy czym nie jest nawet istotne czy były on pozytywne czy negatywne. Jeśli te emocje były zbyt intensywne, to dziecko aby “przetrwać” w takich warunkach, musiało nauczyć się jak się od tych emocji odcinać. W jego dzieciństwie mogła wystąpić np. taka sytuacja, że rodzice byli wobec dziecka nadmiernie opiekuńczy albo koledzy z klasy byli nadmiernie krytyczni i napastliwi.

Tego typu wychowanie, mogłoby zmuszać małego myśliciela, do wycofywania się z emocjonalnych kontaktów z innymi i zamykania się na nie, z powodu ich zbyt dużej intensywności. Umiejętność odcinania się od własnych emocji jest jednym z głównych mechanizmów obronnych wyuczonych w dzieciństwie przez osoby utożsamiające się z tym archetypem charakteru myśliciela.

Mały myśliciel mógł nauczyć się w dzieciństwie, że nie może angażować się w otwarte relacje z innymi, bo grozi mu to przeciążeniem emocjonalnym. Według niego angażowanie się w relacje międzyludzkie to też, pewnego rodzaju forma uzależnienia się od innych, zdania się na ich łaskę i kaprysy, ale również groźba ataku z ich strony, za własną inność.

Podświadomość dziecka wychowującego się w takich warunkach, mogła przyjąć założenie, że świat jest niebezpieczny. Stwierdziła więc że najlepiej unikać niechcianych uczuć, poprzez pozostawanie „niewidocznym” dla otoczenia. Kogoś kogo nie widać nie można przecież zaatakować. Mechanizm zachowania wyuczony w dzieciństwie nadal funkcjonuje w życiu dorosłym takiej osoby. Przybiera on różne formy ochrony własnej prywatności jak: wycofywanie się do świata własnego umysłu, redukcja osobistych potrzeb, czy ograniczanie kontaktów z innymi.

Typ charakteru myśliciela wytrącony ze stanu swojej równowagi

Aby maksymalnie uniezależnić się od kontaktu z innymi ludźmi, typ charakteru myśliciela na niedojrzałym etapie własnego rozwoju często ogranicza swoje pragnienia.i potrzeby. Rezygnuje z posiadania zarówno dóbr materialnych, jak i przywiązania do ludzi. Typ myśliciela na tym etapie rozwoju, może czuć pewną dumę z powodu swej wiedzy i niezależności. Może to sprawić, że będzie czuł się lepszy od tych ludzi, którzy przez całe życie gonią za luksusem i wartościami materialnymi. W ten sposób jego ego może zostać nadmiernie “napompowane”.

Typ charakteru myśliciela sprawia zwykle wrażenie osoby zimnej i obojętnej na ludzkie uczucia. Z tego powodu bywają postrzegane przez inne typy charakteru jako odizolowani od społeczeństwa samotnicy i dziwacy. W stanie braku równowagi są nadwrażliwe na oczekiwania i wymagania innych. odpowiadając na nie pasywnym wycofywaniem się.Jeśli ktoś ogranicza im dostęp do wiedzy, lub kwestionuje ich poglądy lub punkt widzenia stają się nerwowe i nieprzyjaźnie nastawione. Mogą też w takich sytuacjach celowo prowokować innych swoimi skrajnymi bądź radykalnymi poglądami, zachowując się cynicznie i kłótliwie.

Typ charakteru myśliciela ma dużą potrzebę bliskości z innymi ludźmi, ale wypiera ją zbyt intelektualnym spojrzeniem na życie oraz obawą przed nadmiernym przywiązaniem się do innych. Im bardziej myśliciele odcinają się od własnych emocji i zaszywają w świecie wiedzy i informacji, tym bardziej czują się samotne. Na tym etapie rozwoju trudność przynosi im dzielenie się wiedzą i informacjami, które posiadają. Nie jest to wynik ich złośliwości, lecz tego, że im mniej dają, tym bardziej czują się niezależne od innych i bezpieczne. Z obawy przed utratą własnej prywatności i wystawienie się w ten sposób na przeciążenie emocjonalne, myśliciele mają tendencję do zachłanności i skąpienia wszystkiego, co posiadają.

Typ charakteru myśliciela na tym etapie dojrzałości, ma trudności z realizacją własnych pomysłów i działaniem na rzecz wdrażania swoich planww życie. Co prawda lubi obmyślać koncepcje i projekty, ale nie ma odwagi wcielić ich w życie. Ten typ charakteru źle znosi konieczność podejmowania spontanicznych decyzji. Do każdej sytuacji musi się odpowiednio przygotowywać dlatego trzeba z odpowiednim wyprzedzeniem informować myśliciela o mających nastąpić wydarzeniach.

Co powinien zrobić typ charakteru myśliciela, by rozwinąć swój potencjał?

Aby rozwinąć potencjał swojego archetypu charakteru, myśliciel powinien przede wszystkim uświadomić sobie, że jego częste problemy z poczuciem osamotnienia. spowodowane są jego własnym lękiem przed utratą poczucia bezpieczeństwa i kontroli. Musi zrozumieć, że największym zagrożeniem nie są dla niego inni, ale jego własne lękliwe myśli o nich. Im bardziej myśliciel boi się kontaktu z innymi ludźmi, tym bardziej interpretuje rzeczywistość tak, jak nakazuje mu to jego lękliwie usposobiony umysł. To nie w umyśle myśliciela powinno dochodzić do kontaktów z innymi ludźmi, lecz w rzeczywistym świecie. Wtedy zobaczy, że jego obawy o ludziach były bezpodstawne.

Typ charakteru myśliciela powinien również nauczyć się postrzegać rzeczywistość taką, jaką jest ona “naprawdę” a nie w jego wyobrażeniu. Aby tego dokonać, nie może zamykać się na świat. Powinien aktywnie w nim uczestniczyć i regularnie weryfikować swój punkt widzenia. Tylko w kontakcie z innymi ludźmi myśliciel może odczuć tak naprawdę kim jest on sam i jak wielki posiada potencjał.

Aby odważyć się na kontakt z ludźmi, myśliciel musi wpierw otworzyć się na swoje emocje i ponownie zacząć je odczuwać. Nie może ich natychmiast ignorować i odsuwać poza świadomość, tak jak nauczył się tego w dzieciństwie. Musi je w końcu zaakceptować nawet wtedy, jeśli te wydają mu się nie na miejscu, Tylko wtedy nauczy się jak je wyrażać, zamiast tłumić je jak dotychczas. Wtedy uzna że odczuwanie emocji nie jest złe, a wręcz pożądane. Życie jedynie w świecie umysłu jest tak naprawdę jałowe i nie daje prawdziwego szczęścia, jeśli nie jest wzbogacone autentycznymi przeżyciami.

Aby móc aktywnie wykorzystać swoją wiedzę, myśliciel powinien nadawać jej prawdziwego znaczenia poprzez dzielenie się nią z innymi. Nawet największy potencjał i geniusz jest bezużyteczny, gdy nie służy w żaden sposób innym ludziom. Pozostaje wtedy jedynie wartością potencjalną. Musi zatem jak najczęściej pokazywać innym efekty swojej pracy. Odczuje dzięki temu sens w tym co robi. Jeśli to zrozumie, to będzie potrafił doprowadzić do końca wszystkie swoje wybitne plany i idee, o których wcześniej, z powodu braku wiary w siebie rozważał jedynie w umyśle.

Typ charakteru myśliciela powinien także zrozumieć, że brak zaangażowania czy nieprzywiązywanie, jest autentyczne dopiero wtedy, gdy wypływa z bogactwa doświadczeń, które się zdobyło i zrozumiało. Aby naprawdę oderwać się od świata pragnień i materialnych dóbr, trzeba je najpierw dogłębnie poznać, odczuć, zrozumieć ich naturę i zaakceptować je takimi jakie są, bez awersji czy przywiązania do nich.

Myśliciel na dojrzałym etapie rozwoju

Tylko dojrzały myśliciel potrafi w zrównoważony i zbalansowany sposób, wyważyć interakcje z ludźmi z własną samotnością. Nie myśli już, że musi izolować się od otoczenia, dlatego potrafi świadomie zaangażować się w życie swoje i innych. Jego umysł, oprócz tego że bystry i przenikliwy, na tym etapie rozwoju staje się również współczujący dla innych i wrażliwy. Myśliciel, który “dojrzał” wie już, że związek z drugim człowiekiem wcale nie musi ograniczać jego niezależności. Potrafi tworzyć już takie związki z ludźmi, które opierają się na zaufaniu, dzieleniu się uczuciami, zrozumieniu i wzajemnej akceptacji. W tym stanie rozwoju mogą zrozumieć punkt widzenia innych jak swój własny, w czym są podobni do dojrzałych indywidualistów. Myśliciel w swoim dojrzałym stanie, staje się wizjonerem. Ma otwarty umysł, który postrzega rzeczy z głębokiej perspektywy, dzięki czemu dokonuje nowatorskich odkryć.

Zdobywa umiejętności i mistrzostwo w dziedzinach, które go interesują i często staje się w nich ekspertem. Archetyp charakteru mędrca na takim dojrzałym etapie rozwoju, aktywnie oferuje światu owoce swojej wiedzy, często ucząc i pisząc o niej. Nie ma ochoty na rywalizację z innymi. Nie zależy mu obsesyjnie na rezultatach, bo największą radość czerpie z samego wysiłku twórczego. Efektem takiego dojrzałego myślenia stają się niezwykle oryginalne pomysły, nowatorskie wynalazki i dzieła sztuki, które realnie wpływają na zmianę świata na lepsze.

Ludzie utożsamiający się z archetypem charakteru myśliciela najlepiej odnajdą się w takiej pracy, w której będą mogli wykorzystać duży potencjał swojego umysłu, a nad swoimi projektami, będą mogli pracować w spokoju od natłoku wrażeń i emocji. Może to być np. praca pisarza albo naukowca odkrywcy.

MYŚLICIEL ZE SKRZYDŁEM INDYWIDUALISTY

Myśliciele ze skrzydłem indywidualistów są osobami łączącymi w sobie zarówno zdolności artystyczne, jak i ogromny potencjał intelektualny. Łączą zatem swoją wiedzę i zdolności intelektualne z wrażliwością i zamiłowaniem do piękna. Takie osoby w większym stopniu wykorzystują swoją wyobraźnię i intuicję, niż analityczne podejście do tematu. Interesują je raczej takie dziedziny nauki, w których zasadniczym narzędziem pracy jest intuicja i wyobraźnia, a nie eksperymenty czy empiria. To osoby bardzo twórcze i pomysłowe, dodatkowo przenikliwe i przewidujące bieg wydarzeń. Wrażliwe emocjonalnie, niekiedy przewrażliwione na punkcie krytyki swojej pracy i pomysłów. Mają dość niskie poczucie wartości i wiary w swoje możliwości, stąd bardzo łatwo je zranić. W związku z tym, że wciąż brakuje im pewności w działaniu, swoje wizje często pozostawiają wyłącznie w sferze marzeń. Niekiedy, w trudniejszych chwilach, przyjmują postawę nihilistów stwarzając pozory, że w życiu nie zależy im właściwie na niczym.

MYŚLICIEL ZE SKRZYDŁEM STRAŻNIKA WARTOŚCI

Myśliciele ze skrzydłem strażnika wartości, to najwięksi intelektualiści ze wszystkich typów Enneagramu. Fundamentem ich życia jest analiza i katalogowanie rzeczywistości. Skrzydło Strażnika wartości daje myślicielom sporą zdolność i chęć do współpracy z innymi ludźmi, dużą osobistą dyscyplinę oraz wytrwałe dążenie do założonych celów. Wykazują zatem większy niż wcześniejszy podtyp zmysł praktyczny, zdolności organizacyjne i niekiedy łączą swoje talenty z głową do interesów.

Myśliciele z tym skrzydłem są bardziej skupieni na świecie zewnętrznym. Szukają w nim możliwości do zdobywania jeszcze większych kompetencji i realizowania swoich naukowych ambicji, które wzmacniają ich własne poczucie wartości i pewność siebie. Odnajdziemy ich w takich środowiskach zawodowych jak technika, inżynieria, filozofia. Bywają też cierpliwymi nauczycielami, ekspertami w danej dziedzinie, lubią bowiem mieć poczucie misji i ciężko pracować.

Fotografia autorstwa @margo_lord