Typ charakteru perfekcjonisty – analiza psychiki

Opublikowane przez admin w dniu

typ charakteru perfekcjonisty

Fotografia przedstawiająca małego perfekcjonistę, który tak bardzo chce być kochany, że z własnej woli bierze się za uporządkowanie wielkiego bałaganu po innych.

fot. @margo_lord

Typ charakteru Perfekcjonisty jest bardzo wysoce intelektualnym typem osobowości . Jak sama nazwa wskazuje, wszystko pragnie zrobić możliwie jak najlepiej. Wszystko w jego świecie musi być idealnie poukładane i zaplanowane. Jeśli takie nie jest to budzi to w perfekcjonistach irytację, frustrację i gniew. Typ charakteru perfekcjonisty ma bardzo silną nieświadomą tendencję do porównywania rzeczywistości z tym co sam uważa, za właściwe i słuszne.

Wypowiedzi perfekcjonistów cechuje rzeczowość, i szczegółowość. Często używają słów: „powinniśmy”, „celowe”, „niecelowe”„należy”,„musimy”, „jest tylko takie rozwiązanie”,„dobre”, „złe” „solidnie”, „porządnie”, „słusznie”. Mowa ciała perfekcjonistów, to sztywna wyprostowana postawa, skupiony wzrok, powaga na twarzy. Ich styl ubierania się, jest zawsze ściśle dopasowany do sytuacji.

Typ charakteru Perfekcjonisty, jest wprost przerażony możliwością popełnienia błędów bo uważa. że pomyłki są wyznacznikiem tego, że jest się niewiele wartym i nie zasługuje się na miłość i szacunek innych. Z powodu takiego błędnego schematu myślenia, perfekcjoniści robią wszystko co mogą by nie popełniać błędów. Starają się być perfekcyjni we wszystkim co robią.

Wszystko po to, by uniknąć kary, krytyki, bólu lub wstydu, odczuwanych w sytuacjach pojawiającej się nagany. To właśnie z obawy przed pomyłką, perfekcjoniści nienawidzą wprost ryzyka, a myśl o ewentualnej porażce jest dla nich wyjątkowo nieprzyjemna i bolesna.

W jaki sposób kształtuje się typ charakteru Perfekcjonisty?

Typ charakteru Perfekcjonisty doświadczył w swoim dzieciństwie tego , że aby być kochanym i akceptowanym, musi być po prostu bezbłędny we wszystkim co robił. W domu spotykał się najczęściej z surową krytyką, a w przypadku tych bardziej nieodpowiedzialnych sposobów wychowania, karano go za „nie wystarczające” osiągnięcia, czy wysiłki w rozwoju. Aby unikać takiej krytyki czy kar, dziecko postanowiło ściśle trzymać się zasad narzuconych przez rodziców i nauczycieli, czyli osób od których oczekiwało akceptacji. Typ charakteru Perfekcjonisty uczył się postępować według ustalonych reguł i w bezbłędny sposób spełniać oczekiwania wszystkich swoich “zwierzchników” i autorytetów.

W swoim dzieciństwie, perfekcjoniści chcieli bardzo szybko dojrzeć, po to by pokazać rodzicom, że są na tyle dobrzy, że zasługują na ich miłość. Już wtedy w ich psychice mieściły się niejako dwie osobowości: dziecka i dojrzałej osoby dorosłej, za którą ci chcieli uchodzić. To właśnie ten drugi głos, staje się wewnętrznym głosem krytycznym, kontrolującym standardy postępowania, ludzi o cechach archetypu perfekcjonisty. To właśnie ten głos wewnętrznego kontrolera i krytyka, nakazuje perfekcjonistom dążenie do perfekcji i przestrzeganie swoich zasad we wszystkim co robią, w każdej dziedzinie życia.

W dzieciństwie, typ charakteru Perfekcjonisty mógł być ignorowany, wyśmiewany, a nawet karany za ujawnianie swoich potrzeb, więc często je wypierał. Właśnie dlatego w życiu wielu dorosłych perfekcjonistów, nie ma zwykle miejsca na zbyt wiele przyjemności. W dzieciństwie nie mogli ich realizować i o nich mówić. W życiu dorosłym perfekcjoniści postępują więc tak by również o swoich pragnieniach i przyjemnościach nie mówić i ich nie realizować. W życiu dorosłym typ charakteru Perfekcjonisty zarzuca się pracą. Bierze na siebie wiele obowiązków, a na dodatek wszystkie chce wykonać tak perfekcyjnie że często wcale nie dochodzi do momentu zrealizowania wszystkich swoich planów. A dopóki ich nie zrealizują nie pozwolą sobie odetchnąć i odpocząć.

Jakie negatywne konsekwencje może przynieśc nadmierny perfekcjonizm?

Z powodu nadmiernego perfekcjonizmu, często budzi się w perfekcjonistach frustracja, bo uważają że skoro nie spełnili swoich wysokich wymagań, to nie zasługują na miłość i akceptację ani swoją, ani innych ludzi. Jeśli małe dziecko nie doświadcza uczucia akceptacji i miłości niezależnej od jego błędów i wad, to z upływem czasu, budzi się w nim coraz większa frustracja przeradzająca się stopniowo w coraz silniejszy gniew.

Gniew, który bardzo często również musi być przez małych perfekcjonistów tłumiony, bo rodzice nie tolerują zwykle u swojego dziecka okazywania tej emocji. Gdy tego tłumionego gniewu zbierze się jednak za dużo i typ charakteru Perfekcjonisty nie może go już dłużej tłumić i ignorować, to gniew ten “przymusowo” rozładowuje, gdyż w innym przypadku stałby się dużym zagrożeniem dla psychiki.

Gniew perfekcjonistów znajduje swoje ujście w momentach, gdy ktoś wyłamuje się z ogólnie przyjętych zasad postępowania, lub gdy narusza albo nagina obowiązujące normy działania. Wtedy perfekcjonista, na niedojrzałym etapie swojego rozwoju, przyjmuje rolę obrońcy sprawy i zasad i broni jej z zaciekłością i pasją. Na niedojrzałym etapie rozwoju, skupia się wtedy na błędach tych ludzi i za wszelką ceną próbują im je wykazać, pokazując im w ten sposób że nie mogą mieć racji bo są niedoskonali i popełniają błędy.

U niedojrzałego perfekcjonisty, może pojawić się również gniew na tych, którym udało się coś zrobić lub osiągnąć, w sposób inny niż ten, który perfekcjonista uważał za jedyny możliwy i słuszny.

Drugim sposobem rozładowywania gniewu niedojrzałego perfekcjonisty, jest skierowanie go wobec siebie i rozładowanie go w sposób pasywno-agresywny, Gniew przemienia się wtedy w żal wstyd i poczucie winy, które osłabiają perfekcjonistę od środka.

Impulsem do pozytywnej zmiany myślenia i życia perfekcjonisty musi stać się autorefleksja, która pomoże mu w dostrzeżeniu wewnętrznego przymusu perfekcji i wyznaczania sobie zbyt wysokich standardów postępowania we wszystkim co robi.

Co typ charakteru Perfekcjonisty powinien zrobić, by rozwinąć swój potencjał?

Typ charakteru Perfekcjonisty powinien dostrzec, że wewnętrzny przymus dążenia do własnej perfekcji oraz narzucanie sobie zbyt wielu obowiązków po prostu go uwstecznia. Perfekcjonista może w pełni rozwinąć swój potencjał jedynie wtedy, gdy zrozumie, że nie musi być osobą doskonałą, by zasługiwać na miłość i szacunek do siebie. Jeśli perfekcjonista dostrzeże piękno i sens bycia „niedoskonałym” to zdobędzie w ten sposób zdrowy dystans do samego siebie i otoczenia. Zaakceptuje wtedy, że on sam, jak i inni ludzie mogą popełniać błędy i żyć po swojemu według własnych zasad.

Ważne jest również to, by dojrzewający typ charakteru Perfekcjonisty uświadomił sobie, że podejmowanie się zbyt wielu obowiązków, jest po prostu sposobem na wypełnianie swojego czasu tak, by nie wystarczyło go na realizowanie własnych przyjemności. Perfekcjonista musi pozwolić sobie na prawo do odczuwania i przejawiania własnych emocji i przyjemności, jeśli chce znajdować się w stanie równowagi emocjonalnej.

Nauczenie się mówienia o swoich potrzebach i przyjemnościach, na które ma się ochotę oraz ich realizacja bez wyrzutów sumienia, to podstawowa rzecz na drodze do dojrzałości tego typu charakteru. Gdy typ charakteru perfekcjonisty tak uczyni, może się wtedy doświadczalnie przekonać, że realizowanie swoich wewnętrznymi potrzeb i pragnień, nie musi być wcale związane z bólem i wyrzeczeniami.

Ten typ charakteru powinien również nauczyć się prosić o opinie i zdanie innych ludzi, po to by doświadczyć i zaakceptować, że każdy z nich jest inny, widzi więc świat w inny sposób i dochodzi do rozwiązywania problemów na różne sposoby. Tylko wtedy gdy perfekcjonista to zrozumie, może dojrzeć do nawiązania twórczej współpracy, z innymi ludźmi.

Typ charakteru Perfekcjonisty na dojrzałym etapie rozwoju – cechy

Typ charakteru Perfekcjonisty jest nie do zatrzymania, gdy przestaje przejmować się możliwością popełnienia błędu i przestaje zwracać obsesyjną uwagę na to co pomyślą sobie o nim inni. Leczy to również jego częsty nawyk, kreowania nieistniejącej rzeczywistości, na podstawie wyimaginowanych wyobrażeń na temat tego co inni ludzie o nim myślą.

Dojrzały perfekcjonista bardzo dobrze przyjmuje czyjeś przyznanie się do błędu, a jego skłonność do oceniania i krytykowania jest już nieobecna. W jej miejsce pojawia się szacunek i lojalność do drugiej osoby, która, mimo swoich wad, stara się i ma dobre zamiary.

W dojrzałym perfekcjoniście obecna jest już również świadomość tego, że błędy i pomyłki są naturalną konsekwencją każdego działania. Tylko ten, kto je popełnia może wyciągnąć z nich konstruktywne wnioski, które pomogą mu się rozwinąć.

Dojrzały typ charakteru perfekcjonisty bardzo ciężko pracuje, po to by uczynić swoje otoczenie lepszym. Jeśli się do czegoś zobowiąże to nie spocznie, dopóki swojego zobowiązania nie wypełni. W dojrzałym stanie, dobiera jednak cele na miarę swoich możliwości dlatego bardzo często udaje mu się je realizować. Dzięki tej właściwej ocenie własnych sił, ma także czas na swoje przyjemności, a to pomaga mu w utrzymaniu zdrowej równowagi psychicznej.

Dojrzały typ charakteru Perfekcjonisty, przejawia jeden z najwyższych poziomów mądrości ze wszystkich sklasyfikowanych w enneagramie archetypów charakteru. Dzięki niej ma doskonałe wyczucie tego, jakie działanie jest najwłaściwsze w danej sytuacji. Posiada również opanowanie zewnętrzne i potrafi postępować z umiarem we wszystkich dziedzinach życia. Dojrzały perfekcjonista, posiada także silne wyczucie prawdy i fałszu, dobra i zła. Ma wysokie poczucie etyki i zasad moralnych i nie idzie z nimi na kompromisy.

To właśnie ten typ charakteru w swoim dojrzałym stanie daje innym przykład odnośnie tego, jak powinno się w życiu postępować. Nie robi tego jednak na siłę. Dzieję się to poprzez sam jego przykład, bo w jego dojrzałym stanie prawda i sprawiedliwość stają się dla niego najważniejszymi zasadami w życiu, a inni to po prostu dostrzegają i odczuwają.

Najlepsze zawody dla perfekcjonisty to takie, w którym wymagana jest metodyczność, ekspertyza, sumienność, dyscyplina. Zawody dzięki którym perfekcjonista, mógłby pokazać innym swój profesjonalizm i siłę umysłu. Sprawdziłby się też w takich zawodach, w których przekazuje się, a czasem i narzuca innym dyscyplinę, wiedzę i wartości, np. w szkole.

TYP CHARAKTERU PERFEKCJONISTY Z WPŁYWEM ARCHETYPU MEDIATORA

Perfekcjoniści z tym skrzydłem, przejawiają podobną do mediatora równowagę, spokój ducha, delikatność i powściągliwość w patrzeniu na świat i w ocenie innych. Perfekcjoniści z domieszką i wpływem archetypu charakteru Mediatora, często bywają erudytami bądź intelektualistami. Mogą być, utalentowanymi mówcami bądź pisarzami poświęcającymi swoją energię problemom społecznym. Bardziej od kontaktów z innymi ludźmi. cenią naturę, sztukę, świat fauny i flory.

TYP CHARAKTERU PERFEKCJONISTY Z WPŁYWEM ARCHETYPU ALTRUISTY

Skrzydło altruisty daje perfekcjoniście dużo ciepła, empatii i pozytywnych międzyludzkich uczuć. Perfekcjoniści z wpływami archetypu altruisty, bywają bardziej otwarci na pracę zespołową, skorzy do współpracy oraz posiadają więcej zapału i ochoty do działania z ludźmi, niż perfekcjoniści ze skrzydłem mediatora. Ten podtyp zauważa własną potrzebę bliskich relacji z innymi a po ich nawiązaniu odczuwa z tego dużą satysfakcję. Ich wymagania oraz wysoka poprzeczka stawiana sobie i innym wyraża się w bardziej stonowanej formie. Typowa dla Perfekcjonisty szorstkość i skłonność do surowego osądzania innych, zostaje złagodzona poprzez bycie troskliwym i branie pod uwagę potrzeb innych ludzi.